თიანეთის მწვანე გზა

გასეირნება დროის ქედებზე

თიანეთი აღმოსავლეთ საქართველოს გამორჩეული კუთხეა. მისი სახელი პირველად წერილობით წყაროებში მე-4 საუკუნეში ტივტივდება და ქვეყნის გაქრისტიანების ამბავს უკავშირდება. ქედებსა და შტოქედებს შორის მოქცეული მიწა გარშემორტყმულია, ახმეტის, მცხეთისა და საგარეჯოს მუნიციპალიტეტებით. ასეთი გეოგრაფიული მდებარეობა, მას ოდითგანვე ბუნებრივ ტრანზიტულ დერეფნად აქცევდა რეგიონში. ტყეების, სერების, ხეობებისა და შორეული ჰორიზონტების მხარე, ძვირფასი საბადოა ბიომრავაფეროვნებით, დიდი ისტორიითა და კულტურული მემკვიდრეობით. თიანეთის მხარეს ამდიდრებს ზომიერი, ბარხატისებური კლიმატი და ინტერესის ბურუსში ახვევს უამარავი ხალხური თქმულება.

თიანეთის მწავნე მარშრუტი ერთ-ერთ ხალხურ გზაზეა აგებულია, რომელიც ძველ საურმე ბილიკს აცოცხლებს. თიანეთის მიწების 60 % შერეული, უნიკალური ტყეებით არის დაფარული; მარშრუტი ამ მრავალსახოვან კორომებს შორის მიიკვლევს გზას, და პირველ პირში ეცნობა რეგიონის ბიომრავაფეროვნებას. მარშრუტის მეორე ნაწილი კი ლეგენდარულ მხედრის გზას უერთდება. მაღალ სერზე გარდამავალი გზა, თქმულებების თანახმად მხედრების საყვარელი ბილიკი იყო. მას მხოლოდ პრაგმატული დანიშნულება არ ჰქონდა, და ციცაბო, ძნელად გასავლელ სერზე, ცხენოსნები თავის უბადლო ოსტატობას ამტკიცებდნენ. ისინი ერთგულ მეწყვილეებად, ქართულ მთის ცხენს ირჩევდნენ, მათი ამტანობის, გამბედაობისა და რთულ რელიეფზე ორიენტირების უბადლო ინტუიციის გამო. მხედრების ბილიკის სიმბოლოა თაღლაურა - სახალხო გმირი, რომელიც ქარივით დაქროდა კახეთიდან თიანეთის ბილიკებზე, როგორც სერების მფლობელი. მისმა საგმირო საქმეებმა და მრავალშრიანი ხასიათმა, სამუდამო ბინა დაიდო, ხალხურ თქმულებებსა და პოეზიაში.

თიანეთის მწვანე მარშრუტი მხოლოდ სასეირნო ბილიკი არაა, ის სულიერი მოგზაურობაა, რომელიც უძველესი ტყეების და თვალწარმტაცი ხედების ფონზე აცოცხლებს ხალხურ თქმულებებს, ხეობებს შორის ექოთი მოტანილ საგმირო ამბებს, ცხენების დგაფუნის ხმას და ახალ შთაგონებად იქცევა.