ლანჩხუთის მწვანე გზა

გურული ზღაპარი

ლანჩხუთი დასავლეთ საქართველოში, გურიის მხარეშია მოქცეული, შავ ზღვასა და გურიის ქედს შორის. აქ, სადაც ოქროსფერი სანაპიროები, სუფსის მოქარგული ხეობები, კოლხეთის ეროვნული პარკი და მარადმწვანე ტყეები ერთიან ეკოსისტემად იშლება, ადამიანი ჯერ კიდევ ქვის ხანაში დასახლებულა. ბრინჯაოს ხანაში კი უკვე ქალაქური ცხოვრების კვალი იკითხება, რასაც შუხუთის ნაქალაქარი ადასტურებს. ლანჩხუთი თავისი ეგზოტიკური ბუნებით, უძველესი კულტურით და ეთნოგრაფიით, იქნება ეს ბორცვებზე შეფენილი ჩაის პლანტაციები და ხელით კრეფის საუკუნოვანი ტრადიცია, სურნელოვანი თაფლის დამზადება, თუ ხის მოქარგულ ოდებში, შუაცეცხლთან შექმნილი მრავალგემოიანი სამზარეულო, გურული
კრიმანჭულივით თვითმყოფადი და მრავალხმიანია. ამ მემკვიდრეობის გულში მიიკლაკნება ლანჩხუთის მწვანე მარშრუტი. 

მარშრუტის ფარგლებში მოქცეულია სოფელი შუხუთი, რომელიც უძველესი რიტუალური თამაშის - ლელობურთის აკვანია. ლელობურთმა ქართულ რაგბს დაუდო საფუძველი. თუმცა სოფელ შუხუთში პირველყოფილი ფორმით შემორჩა. ის აღდგომის დღეს ითამაშება და ერთ-ერთი ყველაზე ხმაურიანი, თავგანწირული და ამოუცნობი თამაშია დღემდე. მარშრუტი გაივლის რამდენიმე გამორჩეულ ტაძარს, რომლებმაც უამრავ დროთა ვარამს გაუძლეს, მათი აგების ისტორია კი დღემდე ბურუსითაა მოცული.საბოლოოდ ყველაფერი სოფელ აცანასთან გაშლილ საქვიხიას კანიონის კლდოვან მიკრო სამყაროში იკარგება. შორიახლოს, წყალუხვი საქუხიას და ელინაბადოს ჩანჩქერები კი ახმაურებენ მთელს გარემოს — ბუნებისა და ადამიანური ყოფის თანაცხოვრების მტკიცებულებად. 

ქვემო შუხუთიდან ზემო შუხუთამდე, ოდებსა და ეზოებს, ტაძრებსა და ჩანჩქერებს შორის გამავალი მარშრუტი აერთიანებს ტრადიციას, ბუნებასა და სოფლის ყოველდღიურობას. ეს მოგზაურობა, თითქოს ძველი ზღაპარია, რომელიც გურიის ხმაურიან ისტორიასა და ბუნებას შორის იკვრება.